
Ubytek słuchu to problem, który może dotknąć każdego, niezależnie od wieku. Uszkodzenie może mieć różne przyczyny i objawy – może także występować w kilku stopniach nasilenia. W poniższym artykule wyjaśniamy, jakie są rodzaje ubytku słuchu oraz omawiamy stopnie nasilenia ubytku słuchu.

W zależności od miejsca uszkodzenia i jego charakterystyki wyróżnia się kilka podstawowych typów ubytków słuchu. Każdy z nich ma swoje specyficzne cechy i wymaga odmiennego podejścia do leczenia i terapii.
Jest to najczęstszy typ ubytku słuchu. Powstaje on najczęściej w wyniku uszkodzenia komórek słuchowych w ślimaku ucha wewnętrznego, ale może być też związany z uszkodzeniem nerwu słuchowego lub innych elementów drogi słuchowej. Uszkodzone komórki rzęsate odpowiedzialne za przekazywanie dźwięków do nerwu słuchowego nie są w stanie prawidłowo przekształcać fal dźwiękowych na impulsy nerwowe. Tego rodzaju ubytek może być wrodzony lub nabyty, a jego stopień zależy od rozległości uszkodzenia.
W tym przypadku problem dotyczy ucha zewnętrznego lub środkowego, które nieprawidłowo przekazuje dźwięk do ucha wewnętrznego. Zwykle występuje to w wyniku zablokowania przewodu słuchowego, uszkodzenia błony bębenkowej lub problemów z kosteczkami słuchowymi. W wielu przypadkach przewodzeniowy ubytek słuchu jest potencjalnie odwracalny lub możliwy do zmniejszenia, ale sposób leczenia zależy od przyczyny – może obejmować usunięcie przeszkody w przewodzie słuchowym, leczenie stanu zapalnego, zabieg chirurgiczny albo zastosowanie aparatu słuchowego.
Ten rodzaj ubytku słuchu związany jest z uszkodzeniem nerwu słuchowego lub jego części, która prowadzi impulsy do mózgu. Ubytek pozaślimakowy nie wynika z problemów w samej strukturze ucha, ale w zdolności nerwu słuchowego do prawidłowego przekazywania sygnałów do mózgu. Jest to rzadki, ale poważny problem, który może prowadzić do trwałych trudności w odbiorze dźwięków.
Jak sama nazwa wskazuje, jest to kombinacja ubytku zmysłowo-nerwowego i przewodzeniowego. Tego rodzaju ubytek występuje, gdy uszkodzenia są obecne zarówno w obrębie ucha wewnętrznego, jak i w części przewodzącej dźwięk. Leczenie tego typu ubytku może wymagać różnorodnych metod terapeutycznych.

Stopnie ubytku słuchu są klasyfikowane na podstawie progu słyszenia – czyli minimalnej intensywności dźwięków, które osoba może usłyszeć. W Polsce stosuje się m.in. klasyfikację według WHO oraz stopnie ubytku według BIAP, które prezentują się w następujący sposób:
W niektórych przypadkach spotkać można się z podawaniem ubytku słuchu w procentach. W praktyce klinicznej stopień ubytku słuchu określa się jednak najczęściej na podstawie progów słyszenia wyrażonych w dB HL.
Ubytek słuchu może przyjmować różne formy: od lekkiego ubytku słuchu, który może wymagać jedynie drobnej korekty, po trwały ubytek słuchu, który wymaga kompleksowego leczenia i zastosowania aparatów słuchowych. W zależności od rodzaju ubytku stosowane mogą być inne formy leczenia, w tym farmakoterapia, zabiegi chirurgiczne lub zastosowanie nowoczesnych urządzeń wspomagających słyszenie. Kluczowe jest wczesne wykrycie problemu i skonsultowanie się z lekarzem, który pomoże dobrać odpowiednią metodę leczenia.
Niniejszy materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej ani diagnostycznej. Wszelkie problemy zdrowotne należy konsultować z lekarzem lub protetykiem słuchu.